به وب سایت دکتر شهناز امینی جراح و متخصص زنان و زایمان و نازایی و لاپاراسکوپیست پیشرفته و جراحی ترمیمی و زیبایی زنان خوش آمدید.

 
  
نوبت دهی اینترنتی پرسش از دکتر
 

زایمان فیزیولوژیک

توسط دکتر شهناز امینی تعداد بازدید:3729

زایمان فیزیولوژیک چیست؟

زایمان فیزیولوژیک در واقع طی شدن روند طبیعی زایمان بدون هیچ گونه دخالت دارویی و پزشکی است. در زایمان فیزیولوژیک تا زمان رسیدن زایمان هیچ اقدام دارویی و یا پزشکی انجام نمی شود. در این نوع زایمان تمام سعی بر این است که فرد از ابتدا تا آخر احساس راحتی داشته باشد. 

تفاوت زایمان فیزیولوژیک و طبیعی

در زایمان طبیعی انواع دخالت های دارویی و پزشکی انجام می شود و گاهی اوقات این دخالت ها زیاد می شود و عوارضی را به دنبال دارد اما در زایمان فیزیولوژیک در طی دوران بارداری، مادر با دردهای طبیعی خود مواجه می شود و روند زایمان را با کم ترین دخالت دارویی و پزشکی طی می کند. 

روند زایمان فیزیولوژیک

در زایمان فیزیولوژیک مصرف داروی محرک انقباضات رحمی مثل اکسی توسین یا داروی تسکین دهنده مثل پتیدین و ... در طی لیبر و زایمان لازم نیست. بنابراین همانگونه که مصرف دارو در دوران بارداری مضر می باشد، این نکته تا انتهای دوران زایمان باید مورد توجه قرار گیرد. مـــادران باردار در روند زایمان فیزیولوژیک می توانند در هر وضعیتی که خود انتخاب می کنند و در آن وضعیت احساس راحتی بیشتری می کنند قرار بگیرند و زایمـــان کنند.

زایمان فیزیولوژیک

زایمان فیزیولوژیک 

با فرا رسیدن هفته های آخر بارداری، در بدن تغییراتی روی می دهد که زن باردار و جنین را برای زایمان آماده می کند . در این زمان جنین قادر است به زندگی خود در خارج از رحم ادامه دهد . زمان زایمان لحظه پر اضطراب و مهیج برای زن و خانواده اش می باشد.

طبیعت زایمان درد است و علت اصلی درد زایمان ، انقباضات رحم است که باعث باز و نرم شدن دهانه رحم می شود تا جنین بتواند از آن به داخل مهبل وارد و سپس از این مجرا خارج شود . 

واکنش زن باردار نسبت به درد زایمان متفاوت است و تحت تاثیر عوامل زیادی مانند فرهنگ ، احساس ترس و نگرانی ، تجربه زایمان قبلی ، میزان آمادگی برای بچه دار شدن و حمایت همسر می باشد. 

محل و میزان درد بر حسب مراحل مختلف زایمان (مرحله باز شدن دهانه رحم ، مرحله عبور جنین از کانال زایمان و مرحله جمع شدن رحم) متفاوت و معمولاً در نواحی زیر شکم ، کمر ، میاندوراه و پاها احساس می شود.

کلاسهای زایمان فیزیولوژیک

جهت مادران باردار محترم ضروری است و این امکان در این مرکز وجود دارد و اموزش های لازم زایمان فیزیولوژیک به مادران در چندین جلسه اموزش داده می شود.در زایمان فیزیولوژیک مادر پیش از زایمان در کلاس‌های آمادگی برای زایمان شرکت می‌کند و با روش‌های مختلف زایمان  آشنا می‌شود، آزادانه مجاز به انتخاب شیوه زایمانی است و در این روش مادر، درصورت تمایل با همراه به اتاق زایمان وارد می‌شود.

ورزش های زایمان فیزیولوژیک : در این کلاسهای زایمان فیزیو لوژیک به مادران محترم ورزش ها اموزش داده می شوند.

زایمان فیزیولوژیک در تهران در مراکز مختلف از جمله در مرکز بیمارستانی کسری نیز انجام می گیرد.

هزینه زایمان فیزیولوژیک با توجه به سیاست های جدید درمان و کمک به ترویج زایمان فیزیولوژیک تخفیف های عمده در نظر گرفته شده .

هورمون های تولد

بارداری و زایمان دو پدیده زیبا و شگفت انگیز خلقتند. زایمان یک فرآیند طبیعی است و بدن زن با آن سازگار است . همانگونه که عمل لقاح و رشد و نمو جنین در بدن مادر معجزه است ، عمل زایمان و به دنیا آمدن این موجود کوچک نیز اعجاز دیگری است .

بدن یک زن برای عمل لیبرو زایمان بسیار دقیق طراحی شده است و دستگاه های مختلف بدن با یکدیگر در تعامل و همکاری هستند.سیستم عصبی و سیستم هورمونی در فرایند درد زایمان دخالت دارند. زایمان به عنوان یک پدیده طبیعی و فیزیولوژیک تحت تاثیر هورمون های درون ریز بدن وظیفه خود را برای تولد کودک به عهده می گیرد.

چهار هورمون اصلی که در زایمان نقش دارند عبارتند از :

اکسی توسین ( هورمون عشق )
اندرفین ( هورمون خشنودی و برتری )
اپی نفرین ، نوراپی نفرین ( هورمون تهیج و بر انگیختن ) 
پرولاکتین ( هورمون مادری )

اکسی توسین
اکسی توسین از ابتدای بارداری در بدن تولید می شود و میزان آن در زمان زایمان به حد اکثر می رسد. مهمترین عمل آن در فرایند زایمان ایجاد انقباضات رحم ( درد زایمان ) است . 
این هورمون در زمان بارداری با انقباضات مناسب رحم باعث حفظ محصولات بارداری می گردد و به تدریج در اواخر بارداری با ایجاد درد های زایمانی موجب خروج نوزاد و سپس خروج جفت می شود. ترشح این هورمون پس از زایمان از خونریزی جلوگیری می کند . این هورمون در هر زمان عمل خاصی را انجام می دهد اما بعضی مواقع تولید آن در بدن متوقف شده و باعث عدم پیشرفت زایمان ، عدم خروج به موقع جفت و یا خونریزی بعد از زایمان می گردد و مهمترین عامل کاهش تولید و ترشح این هورمون ترس است. 
ارتباط سریع مادر و نوزاد به شکل تماس پوست با پوست و شیر خوردن موجب ترشح بیشتر این هورمون و ایجاد مهر مادری می گردد.

آدرنالین
آدرنالین به هورمون جنگ و گریز معروف است.موقعی که فردی در وضعیت ترس و خطر قرار می گیرد ، برای فرار از خطر و پیدا کردن محل امن نیاز به فعالیت سریع اندامها دارد و به همین علت جریان خون به سمت دست و پا میرود. اگر مادر هنگام زایمان ترس و اضطراب داشته باشد ، جریان خون به اندامها می رود و خون کمتری به رحم و جنین می رسد. در این حالت احتمال اختلال در وضعیت جنبین وجود دارد و همچنین با افزایش فشار خون ، افزایش قند خون ، نگاه خیره ، پوست سرد و چسبناک و خشکی دهان است.
پس از زایمان به علت ترشح زیاد آدرنالین مادر احساس سرما و لرز می کند . در این موقع گرم کردن اتاق و استفاده از پتو می تواند در بهبودی موثر باشد.
ترشح آدرنالین در مرحله خروج کودک لازم است و موجب افزایش هوشیاری کودک می شود و در احساس غریزه مادری نقش دارد . در واقع گذر از عالم رحم به عالم خشکی را برای کودک پسندیده تر می کند . در واقع نوزاد برای اولین برخورد با مادر آماده می شود. 

اندروفین
اندروفین هورمون ضد درد طبیعی بدن است و به کاهش درد کمک می کند. از اوایل بارداری تولید می شود و در زمان زایمان به حداکثر میرسد این افزایش ترشح موجب می شود تا مادر هنگام زایمان درد کمتری را احساس کند و تحمل وی را نسبت به درد افزایش دهد . در واقع طراحی زیبای خلقت به گونه ای است که اگر طبیعت زایمان درد است ، ضد درد طبیعی هم در اختیار مادر قرار می گیرد . مصرف ضد درد ها و مخدر ها حین زایمان از ترشح این هورمون جلوگیری میکند.
اندروفین به همراه اکسی توسین موجب افزایش ارتباط مادر و نوزاد و احساس سرخوشی در مادر می شود همچنین اندروفین موجب فراموشی خاطرات حین زایمان می گردد به همین دلیل پذیرش بارداری بعدی را سبب می شود.

پرولاکتین
پرولاکتین مهمترین هورمون برای شیر دهی است. بلافاصله پس از زایمان با خروج جفت تولید آن افزایش میابد. تماس بدن نوزاد با مادر و مکیدن پستان مادر توسط نوزاد سبب تولید بیشتر می شود. ترشح پرولاکتین حین زایمان نه تنها باعث افزایشش استقامت مادر می شود بلکه شرایط را برای یک شیر دهی موفق اماده و فراهم می کند.
این هورمون به همراه اکسی توسین موجب ارامش مادر و برقراری ارتباط صمیمی با نوزاد می شود که رضایت مادر ، سلامت فیزیکی و روانی چهار هورمون فوق با هم سمفونی زیبایی را در بدن اجرا می کنند.هماهنگی سیستم عصبی و هورمونی در بدن همه پستانداران وجود دارد و به عنوان مرکز عاطفی مغز شناخته شده است که در قسمت میانی مغز قرار دارد.

روش های کاهش درد زایمان 

روش هایی که برای کاهش درد زایمان به کار می روند عمدتا به دو گروه تقسیم می شود :
الف ) روش هایی که بدون استفاده از داروی بی حسی و با استفاده از مهارت زن موجب می شود که وی بتواند زایمان خود را آگاهانه هدایت کند. در این حالت زن باردار قادر است که احساس درد زایمان را به حد اقل برساند . این روش ها عبارتند از :

1-تمرین کششی ، تن آرامی ، مهارت های تنفسی : با تمرینات کششی می توان از بروز عوارضی مانند : درد مفاصل ، کمر درد ، مشکلات در سیستم گوارشی ، ادراری ، شل شدن عضلات کف لگن و ... جلوگیری کرد . 
این تمرینات نه تنها باعث توانایی ذهن می شود بلکه به همراه تن آرامی و مهارت های تنفسی موجب برقراری هماهنگی قوای جسمی ، ذهنی و  روانی می گردد . مهارت ها در کلاس آمادکی برای زایمان به طور عملی آموزش داده می شود. 

2-قرار گرفتن در وضعیت های مختلف در زمان درد : تغییر وضعیت موجب رفع خستگی ، راحتی بیشتر و گردش خون بهتر می شود . زن باردار می تواند به دلخواه خود ، هر حالتی که راحت تر است ( مانند نشسته ، ایستاده ، خوابیده ، دراز کشیده و یا راه رفتن ) را انتخاب کند . آزادی در انتخاب وضعیت موجب می شود تا توانایی وی برای تحمل درد زایمان افزایش یابد و احساس رضایت و خشنودی کند.

فشار مخالف: در این فشار مداوم و قوی با مشت ، پاشنه دست و یا شئ سخت بر پایین کمر وارد می شود . این فشار کمک می کند تا احساس فشار داخلی و درد در پایین کمر راحت تر تحمل شود. سایر مناطقی که فشار روی آنها می تواند اثر آرام بخشی زیادی داشته باشد شامل : لگن ، ران ها ، پاها ، شانه ها و دست ها می باشد. این فشار در مرحله اول شروع درد زایمان اثر تسکین بخش دارد.
این روش با کمک " همراه " انجام می شود .

4-تمرکز ، تجسم خلاق و انحراف فکر :زن باردار با متمرکز کردن حواس و فکر خود به شرایطی غیر از شرایط زایمانی مانند دعا کردن ، نگاه کردن به یک عکس ، به یاد اوردن خاطرات خوب ، راه رفتن ، تماشای تلویزیون ، شنیدن ، لمس کردن ، انجام صحیح تمرین های تنفسی می تواند به کاهش درد کمک کند . در واقع این روش پرورش دادن تخیل ، تجسم و مثبت گرایی در ذهن است. وی از این طریق می تواند در حین انقباضات رحمی به یک تمرکز درونی برسد ، در نتیجه احساس درد را از طریق انحراف فکر و تمرکز به حد اقل برساند.

5-آوا یا موسیقی : شنیدن موسیقی دلخواه یا آوای قران می تواند در هنگام انقباض و درد شرایط مطلوبی برای وی ایجاد کند . این روش موجب تن آرامی و کاهش احساس درد می گردد.

6-هیپنوتیزم: این روش به صورت ایجاد تغییرات موقت مغزی همراه بی هوشی می باشد که موجب افزایش قدرت تلقین می شود . هیپنوتیزم باعث آرامش جسمی و فکری ، افزایش تمرکز و و حتی ایجاد توانایی در کنترل فشار خون ، ضربان قلب و همچنین کاهش درد می شود. این روش به دانش و مهارت عامل زایمان نیاز دارد.

7-گرمای سطحی: در این روش اشیای گرمی مانندبطری آب گرم ، حوله مرطوب و گرم را بر روی قسمت تحتانی بدن ( شکم ، کشاله ران ، میانودوراه و کمر ) قرار می دهند . گرما باعث افزایش جریان خون ، کاهش درد و خستگی می شود. ژل های گرم کننده ، کشیدن پتو بر روی تمام بدن و دوش گرفتن با آب گرم نیز کمک کننده است.

8-سرمای سطحی : در این روش استفاده از کیسه اب یخ ، تکه های یخ و حوله خیس شده با اب سرد بر روی کمر ، میاندوراه و مقعد توصیه می شود به خصوص اگر زن باردار احستس گرما می کند استفاده از لباس های خنک می تواند باعث راحت تر شدن وی گردد. سرما از طریق کم کردن درجه حرارت عضله و کاهش گرفتگی آن باعث کاهش درد می شود.

9-آب درمانی و استفاده از وان زایمان: این روش برای شل شدن عضلات ، کاهش اضطراب و درد و تحریک زایمان مفید است ، این روش موجب احساس راحتی و تن آرامی حین انقباضات می شود ، روش های مختلف آب درمانی شامل : استفاده از وان یا دوش آب گرم ، استفاده از دوش دستی برای ریختن آب روی شکم و کمر ، استخر زایمان و جکوزی می باشد.
زایمان در آب یکی از روش های کاهش درد در زایمان می باشد زن باردار می تواند برای کاهش درد زایمان از وان و زایمان در آب استفاده کند در مورد چگونگی انجام زایمان در آب حتما با عامل زایمان مشورت شود.

10-لمس و ماساژ : یکی از راه های آرام کردن و انرژی دادن ، لمس و ماساژ است . نوازش اطمینان بخش و دوستانه قسمت گونه و موها ، در آغوش گرفتن ، ماساژ نواحی دست ، کمر ، باسن و سایر قسمت های بدن توسط همراه می تواند موجب کاهش درد و تسکین زن باردار شود.

11-طب سوزنی : برای کاهش درد با سوزن بر روی نقاط مشخصی از بدن فشار وارد می شود ، این روش به مهارت عامل زایمان نیاز دارد.

12-طب فشاری : در این روش ایجاد فشار عمیق با دست بر روی نقاط مشخصی از بدن موجب کاهش درد می شود. معمولا این فشار با نوک انگشت شصت و سایر انگشتان وارد می شود. نقاط طب فشاری در زایمان فیزیولوژیک شامل : شانه ها ، پایین پشت ، لگن ، قوزک پا ، ناخن های کوچک انگشتان پا و کف پا می باشد که توسط همراه آموزش دیده در هنگام دردهای زایمان استفاده می شود.

13-تحریک الکتریکی عصب از راه پوست ( TENS  ) : در این روش دو جفت بالشتک الکتریکی مخصوص بر روی کمر نصب می شود. این بالشتک ها به دستگاه کوچکی متصل است که در دست زن باردار قرار می گیرد . وظیفه دستگاه تولید امواجی است که موجب کاهش درد در هنگام انقباض می شود. میزان تولید امواج و کنترل آن در اختیار خانم باردار است.

14-اروماتراپی : استفاده از روغن های مخصوص مانند اسطوخدوس ، بابونه ، پونه و مریم گلی برای تقویت سلامت و افزایش آرامش و کاهش اضطراب موثر است . این مواد از طریق بخور یا بو کردن دستمال آغشته به مواد معطر ، ماساژ پشت و کمر به همراه روغن های پایه آغشته به این مواد ، گذاردن پاها در درون آب آغشته به آن و ... مصرف می شوند.

تذکر : از انجا که روش های غیر دارویی نیازمند آموزش و کسب مهارت است ، برای انتخاب هر یک از آنها حتما با پزشک یا ماما مشورت شود.
نکته : بسیاری از روش های فوق در کلاس های امادگی برای زایمان و یا از طریق فیلم آموزشی ، آموزش داده می شود و می توان از یک یا چند روش همزمان برای کاهش درد استفاده کرد.

ب ) روش هایی که با تزریق نوعی داروی بی حسی مانع انتقال حس درد به مغز می شود . این روش ها عبارتند از :

1-بی حسی نخاعی و یا اپیدورال : داروی بی حسی در فضای ستون فقرات و در اطراف یا داخل نخاع تزریق می شود. در این روش زن درد را احساس نمی کند ولی بیدار و هوشیار است.
2-استنشاق داروی بی دردی : داروی بی حسی از طریق گذاردن ماسک بر روی بینی و دهان به بدن زن منتقل شده و درد های وی را تا حدی کاهش می دهد.
3-تزریق داروی بی دردی : در بعضی مواقع و با تشخیص پزشک تزریق داروی بی دردی می تواند در کم کردن درد موثر باشد.

روز بزرگ معمولا زن باردار با شروع دردها ، وقوع زایمان را تشخیص می دهد ولی ممکن است این درد ها نشانه نزدیک بودن زمان زایمان نباشد زیرا گاهی این درد ها ، درد های واقعی زایمان نیستند.

جدول زیر تفاوت درد های واقعی و کاذب را نشان می دهد :

بروز درد یکی از علائم زایمان است . خروج ترشح مخاطی آغشته به خون و خیس شدن ناگهانی نیز از دیگر علائمی است که با مشاهده آنها باید به بیمارستان مراجعه شود .

در حالت طبیعی بهترین زمان مراجعه به بیمارستان زمانی است که درد های کاذب به واقعی تبدیل می شود ولی چون ممکن است تفکیک این درد ها از یکدیگر مشکل باشد بهتر است با شروع درد در صورتی که با استراحت بهتر نشد ضمن تماس با ماما یا پزشک معالج پس از استحمام و همراه داشتن وسایل مورد نیاز به بیمارستانی که از قبل در نظر گرفته شده مراجعه شود. 

اگر سابقه جراحی روی رحم وجود دارد باید با شروع علائم زایمانی فورا به بیمارستلن مراجعه شود.

درد های زایمانی همان انقباضات رحم است که ابتدا موجب باز و نرم شدن دهانه رحم و سپس پایین راندن و خروج جنین از کانال زایمان می شود. این فرایند در 3 مرحله زایمان انجام می شود . مرحله اول زایمان از شروع درد های واقعی زایمان تا باز شدن کامل دهانه رحم است. مرحله دوم از زمان باز شدن کامل دهانه رحم تا خروج کامل نوزاد است. در مرحله سوم جفت و پرده ها به طور کامل از رحم خارج می شود.

در مرحله اول ، انقباض های رحم منظم شده و بتدریج فاصله بین انقباض ها کم و شدت هر انقباض بیشتر می شود. این حالت باعث می شود که دهانه رحم بتدریج نرم و باز شود. دهانه رحم باید 10 سانتی متر باز شود تا سر جنین بتواند از ان عبور کند . معمولا بستری در بیمارستان زمانی صورت می گیرد که دهانه رحم حداقل 4 سانتی متر باز شده باشد. 

بنابراین هنگام مراجعه به بیمارستان پس از معاینه پزشک یا ماما زن باردار ممکن است در یکی از شرایط زیر قرار داشته باشد :
الف ) دهانه رحم هنوز 4 سانتی متر باز نشده است : در این صورت پزشک یا ماما ممکن است با اطمینان از خوب بودن وضعیت زن باردار و جنین از طریق کنترل علائم حیاتی و شنیدن صدای قلب جنین اجازه دهند وی به منزل باز گردد و یا در محوطه بیمارستان قدم بزند ( ترجیحا زن باردار در این موقعیت باید در محلی باشد که امکان مراقبت توئسط پزشک یا ماما فراهم باشد. ) اگر زن باردار به خانه برگشت باید با تشدید درد ها و یا وقوع علائم خونریزی و آبریزش سریعا به بیمارستان مراجعه کند . بهتر است در این زمان از خوردن غذا های جامد و پر حجم اجتناب شود. 

ب) دهانه رحم 4 سانتی متر یا بیشتر باز شده است : در این حالت زن باردار بستری می شود ، در زمان پذیرش کارهای زیر انجام می شود :
تشکیل پرونده و بستری در اتاق درد یا زایمان 
تعویض لباس و پوشیدن لباس تمیز ( بر اساس مقررات بیمارستان )
گرفتن شرح حال ، سابقه بیمار ، کنترل علائم حیاتی 
انجام آزمایش های مورد نیاز 
شنیدن صدای قلب جنین و کنترل حرکات جنین 
معاینه داخلی 
گرفتن رگ و تزریق سرم در صورت نیاز 
پس از بستری شدن در اتاق درد یا لیبر ، در فواصل زمانی مشخص علائم حیاتی ( فشار خون ، نبض ، تنفس ، درجه حرارت ) بایستی اندازه گیری و صدای قلب جنین شنیده شود. معاینه داخلی به منظور بررسی پیشرفت زایمان نیز انجام می شود. به زن باردار در این مرحله توصیه می شود هر 2 ساعت یکبار مثانه خود را تخلیه کند.
توصیه
در صورت خونریزی آبریزش یا پارگی کیسه آب و یا احساس دفع ، وبه عامل زایمان اطلاع داده شود.
در این زمان باردار می تواند یرای احساس راحتی به دلخواه در هر یک از وضعیت های مناسب زیر قرار بگیرد :
او می تواند به حالت چمباتمه بنشیند ، یا به حالت چهار زانو ولی بدن را به سمت جلو بکشد. در حالت ایستاده یک پا را بر روی پله یا بلندی به صورت خمیده قرار دهد ، در حالت خوابیده به پهلو پای روئئ از زانو خم شده و روی پای زیرین با حمایت یک بالش قرار دهد ، در حالت چهار دست و پا سنگینی بدن را به طرف باسن منتقل کند.
به تدریج با باز و نرم شدن دهانه رحم ، سر جنین داخل کانال زایمانی پایین آمده و به طرف دهانه مهبل حرکت می کند . به طور طبیعی جنین با سر وارد کانال زایمان می شود در این زمان باید در حالتی قرار بگیرد که فشار کمتری به مهره های آخر کمر وارد شود. بنابراین وضعیت هایی مانند خوابیده به پهلو ، سجده ، چهار دست و پا ، چمباتمه توصیه می شود. به طور کلی تغییر مکرر وضعیت موجب کاهش خستگی ، بهبود گردش خون و پیشرفت زایمان می شود. 
چنانچه حین زایمان نیاز به انجام مانور ها یا قرار گرفتن در وضعیت خاص باشد عامل زایمان زن باردار را راهنمایی می کند در این زمان صدای قلب جنین نیز کنترل می شود . با پایین آمدن سر جنین و نزدیک شدن ان به محل خروج از کانال زایمان ، زن باردار احساس سوزش ، زور زدن یا دفع مدفوع پیدا می کند . او باید آرام باشد و به راهنمایی های عامل زایمان گوش کند ، باید همانگونه که در کلاس ها یا فیلم آموزشی یاد گرفته است نفس بکشد و به مئوقع زور بزند ، عامل زایمان یه وی یاداوری می کند چه موقع زور بزند و چگونه نفس بکشد با شروع انقباض بایستی دم عمیق کشیده و باز دم را همزمان با جمع کردن عضلات شکم با هدف خروج جنین به بیرون خالی کند این حالت باعث می شود سر جنین به آرامی خارج شود مجرای خروج جنین انحنای مناسبی دارد و بدن جنین به طور طبیعی در هنگام خروج با شکل آن منطبق می شود در این مرحله لازم است که زن باردار به طور فعال در زایمان خود شرکت کند و با عامل زایمان همکاری نماید. استفاده از مهارت های تنفسی و شل کردن عضلات کمک می کند مدت زمان زایمان کاهش یابد. پس از خروج سر با انقباض بعدی شانه ها خارج می شود سایر قسمت های بدن نوزاد خود به خود لیز می خورد و خارج می شود بعد از کار مهم بایستی به زانو گفت مبارک باشد.

درد های کاذب

درد های واقعی

فاصله انقباض های رحم ( درد ها ) نا منظم است

فاصله انقباض های رحم ( درد ها ) منظم است

فاصله بین انقباض ها ( درد ها ) کم نمی شود.

فاصله بین انقباض ها ( درد ها ) کم می شود

درد بیشتر در پایین شکم است

درد در ناحیه کمر و شکم است

شدت انقباض ها ( درد ها ) تغییر نمی کند

شدت انقباض ها ( درد ها ) بیشتر می شود




مطالب مرتبط
سرکلاژ چیست ؟

سرکلاژ چیست ؟

تعیین جنسیت جنین در بارداری

تعیین جنسیت جنین در بارداری

سقط های مکرر

سقط های مکرر

تعيين سن بارداري

تعيين سن بارداري


rating
  نظرات

  
 

سیستم پرسش و پاسخ

برای ثبت و پیگیری سوالات خود میتوانید به لینک های زیر مراجعه فرمایید.

پیگیری سوال شما  ثبت سوال جدید مشاهده سوالات شایع
  
 

دکتر شهناز امینی

دکتر شهناز امینی جراح و متخصص زنان و زایمان و نازایی و لاپاراسکوپیست پیشرفته و جراحی ترمیمی و زیبایی زنان در سال 1372 در رشته جراحی زنان و زایمان از دانشگاه علوم پزشکی تهران با درجه عالی فارغ التحصیل گردید.

بیوگرافی کامل »
  
 
شنبه ۱۳:۰۰ تا ۱۹:۰۰
یکشنبه ۱۳:۰۰ تا ۱۹:۰۰
دوشنبه ۱۳:۰۰ تا ۱۹:۰۰
سه شنبه ۱۳:۰۰ تا ۱۹:۰۰
چهارشنبه ۱۳:۰۰ تا ۱۹:۰۰
نوبت دهی اینترنتی