واژینیسموس

واژنیسموس چیست :

  عدم موفقیت در انجام نزدیکی را واژینیسموس گویند،گاهی نیز مقاربت یا دخول غیر ممکن نامیده می شود.

این بیماری نوعی اختلال در عملکرد جنسی خانمها میباشد که در آن تنگی و انقباص عضلات واژن به طور غیر ارادی هنگام دخول جنسی ایجاد میشود ولیکن اناتومی و عضلات طبیعی هستند .

در واژینیسم رابطه جنسی مختل شده و معاینات لگنی مشکل و بیمار دچار استرس و عدم رضایت میگردد و در رابطه زناشویی مشکل ایجاد می شود در این شرایط زوج توانایی داشتن فرزند را از دست می دهند .

واژینیسموس علت اصلی ازدواج به وصال نرسیده است این واکنش علت عضوی ندارد و عملکرد دچار مشکل شده .

شرح اناتومیکی واژینیسموس و چگونگی ایجاد آن:   

عضله اصلی که عملکرد تنگ کننده واژن را دارد عضله "پوبوکوکسیژئوس" نام دارد و به شکل یک 8 انگلیسی است که از استخوان عانه تا استخوان دنبالچه امتداد دارد و تمام پیرامون سوراخهای پیشابراه (محل خروج ادرار) ، واژن و مقعد را احاطه کرده است . 

اگر بیمار یک لحظه سعی کند ادرار و مدفوع خود را نگه دارد ، این عضله  قوی پوبوکوکسیژئوس که هم اکنون منقبض گردیده ، باعث بسته شدن سه حفره مقعد و واژن و پیشابراه میگردد. ، این عضله ، بطور غیرارادی همیشه درجاتی از انقباض را دارد و ادرار را تحت کنترل دارد و تخلیه نمی شود .

در افرادیکه مبتلا به واژینیسموس هستند ، از نظر ذهنی ، یک حافظه عضلانی وجود دارد که در مقابل دخول ، شرطی شده اند و بطور  غیرارادی  منقبض میشوند و حالت تدافعی دارند ، که این بعلت اثار ذهنی ترس از درد می باشد. 

بیماران در زمان عشق بازی دچار  برانگیختگی و تحریک جنسی میشوند و هیچ اشکال اناتومیکی وجود ندارد ولی از دخول جلوگیری می کنند زیرا بانوان مبتلا به واژینیسموس به صورت خودآگاه تمایل به نزدیکی دارند .

ولی ناخودآگاه مایلند مانع از ورود آلت تناسلی مرد به داخل بدنشان بشوند  خوشبختانه این اختلال‌ غالبا قابل درمان است و هیچ یک از زوجین مقصر بروز این بیماری نیستند و هیچ کدام نباید دچار ملال و شرمنده گی شوند و یا مورد نکوهش قرار گیرند .

ترس از نزدیکی و دخول به دو نوع طبقه بندی می‌شود:       

 درصدی از بانوان ممکن است در هر سن و پریودی از زندگیشان، این مشکل را تجربه کنند . این پدیده در تمام سنین شایع است و اغلب زنان تحصیلکرده و متعلق به طبقات اجتماعی اقتصادی بالاتر ( high level ) را گرفتار می کند ، این عارضه بر اساس زمان شروع و بروز، در دو گروه اولیه و ثانویه تقسیم بندی می شود.

  واژینیسموس اولیه :    

  به مواردی اطلاق می شود که زن در اولین نزدیکی جنسی دچار انقباض واژن شده و مرد در هنگام دخول با مانع برخورد می کند. این عارضه، علت مشکلی به نام ازدواج به وصال نرسیده است که در طی آن زوج هرگز موفق به نزدیکی نمیشوند.

 زنان دچار این عارضه ممکن است در هنگام معاینه واژینال نیز دچار انقباضات مشابهی شوند.

واژینیسموس ثانویه :  

 بانوان ممکن است پس از سالها انجام رابطه جنسی و دخول موفق بر اثر مشکلی مانند جراحی زنان و عفونت و واکنشهای روانی نسبت به همسر و فعالیت جنسی، دچار درد و انقباض در هنگام رابطه جنسی و دخول گردند. 

برخی بانوان پس از یائسگی دچار واژینیسموس می‌شوند زیرا کاهش میزان هورمون استروژن موجب خشکی و کاهش خاصیت ارتجاعی و لغزندگی واژن شده و نزدیکی را دردناک، ناخوشایند یا غیرممکن می‌کند. این عوارض یائسگی در بعضی موارد ایجاد اضطراب و منجر به ترس از دخول و واژینیسموس می‌شوند .

دیسپارونی (نزدیکی دردناک)

دیسپارونی یا نزدیکی دردناک غالباً با واژینیسموس اشتباه گرفته می‌شود. اما دیسپارونی علل دیگری چون کیست، بیماری‌های التهابی لگن ،اندومتریوزیس یا آتروفی واژن دارد.                                                                                                                                      

علل واژینیسموس    

  علت واژینیسموس همواره مشخص نیست.مقاربت شتابزده در شب اول عروسی و تجربه دردناک ناشی از این مساله  گاهی نتیجه سوء استفاده‌های جنسی یا تجارب آسیب‌زننده جنسی قبلی، سابقه نزدیکی دردناک ،ناآگاهی از آناتومی و عملکرد دستگاه تناسلی زن و نیز ناآشنایی با روشهای فعالیت جنسی، از عمده ترین علتهایی هستند که باعث بروز این اختلال می شوند. 

برای بعضی از موارد واژینیسموس نمی‌توان هیچ علت مستقیمی را پیدا کرد. پزشک برای تشخیص واژینیسموس معاینه دقیق انجام می‌دهد و سوالاتی را درباره سابقه بیماریها و جراحی های زنان و روابط جنسی ناخوشایند مطرح می‌کند تا بهتر بتواند علت اصلی انقباض‌ها را تشخیص داد .

تفاوتهای فرهنگی زن و شوهر در مورد روابط جنسی ترس از آسیب و صدمه شدید در طی نزدیکی اطلاعات غلط و نا اگاهی در مورد فعالیت جنسی و یا احساس گناه در این مورد همگی زمینه ساز واژنیسموس می باشند.