به وب سایت دکتر شهناز امینی جراح و متخصص زنان و زایمان و نازایی و لاپاراسکوپیست پیشرفته و جراحی ترمیمی و زیبایی زنان خوش آمدید.

 
  
نوبت دهی اینترنتی پرسش از دکتر

تهوع و استفراغ در بارداری

توسط دکتر شهناز امینی تعداد بازدید: 942 تگ ها:

این شکایات در طی نیمه اول بارداری شایع هستند. این وضعیت که به اشتباه بیماری صبحگاهی نامیده شدهمعمولا بین اولین و دومین دوره قاعدگی عقب افتاده آغاز می شود و تا هفته 14 تا 16ادامه می یابد. گرچه این حالت در هنگام صبح بیشتر است ولی ممکن است در سراسر طول روز ادامه یابد. حدود 4/3 از زنان باردار بروز تهوع و استفراغ را گزارش داده اند واین وضعیت به طور متوسط 35 روز طول کشیده است . نیمی از زنان تا هفته 14 و 90 %آنان تا هفته 22 بهبود یافته اند. در میان 80 % از زنان تهوع در سراسر طول روزادامه یافته است . معمولا چنین عنوان می شود که ماهیت و شدت این حالت مشابه باعلایم بیماران سرطانی تحت شیمی درمانی می باشد.


درمان تهوع و استفراغ در طی بارداری به ندرت می تواندچنان موفقیت آمیز باشد که باعث رهایی مادر از علایم گردد. خوشبختانه اغلب می توان ناراحتی و احساس ناخوشایند ناشی از این مسئله را به حداقل رساند. خوردن مقادیرکمتر غذا با فواصل کمتر و دست کشیدن از غذا کمی پیش از احساس سیری در درمان اینحالت کمک کننده است . مقالات مختلف اظهار داشتند که درمان گیاهی ( زنجبیل )احتمالا موثر است . علایم خفیف اغلب به تجویز ویتامین B6 همراه با داکسی لامین جواب می دهند . اما برخی زنان نیازمند تجویز فنوتیازین یا ضد استفراغهای مسدود کننده گیرنده های H1 می باشند. در برخی زنان استفراغ ممکن است به حدی شدید باشد که مشکلاتی جدی مانند دهیدراتاسیون ، اختلال الکترولیتها و اسید – باز و وکتوز ناشی از گرسنگی روی دهند این حالت ،

استفراغ شدید بارداری نام دارد

در برخی زناناختلال موقت عملکرد کبد نیز روی می دهد. بروز این بیماری بسته به جمعیت موردمطالعه متفاوت است . به نظر می رسد که برخی نژادها و خانواده ها استعداد بیشتریبرای ابتلا به این اختلال دارند. نرخ بستری به علت استفراغ

5/0 تا 8/0 درصداست و میزان بستری در زنان چاق کمتر است و حدود 20 درصد از زنانی که در بارداریهای قبلی به علت استفراغ بستری شده اند ، در بارداری های بعدی نیز به بستری نیازپیدا می کنند. به نظر می رسد که استفراغ شدید با سطح بالای هورمن های بارداری درارتباط باشد . با آن که عامل محرک دقیقا شناسایی نشده است ، اما مقصرین احتمالی عبارتند از : هورمن گنادوتروپین کوریونی انسانی ( hCG ) ، پرولاکتین، پروژسترون ، لپتین ، استروژن ها ، پروژسترون ، هورمون رشد جفتی ، تیروکسین وهورمون های بخش قشری غده فوق کلیه .

ظاهرا شکی وجود ندارد که در برخی موارد شدید ، عواملروان شناختی نیز دخالت دارند . در برخی افراد استفراغ به عنوان دلیلی برای ختم بارداری مد نظر قرار می گیرد. فاکتورهایی که خطر بستری شدن را افزایش می دهند ،عبارتند از : هیپرتیروئیدی ، سابقه بارداری مولی ، دیابت ، اختلالات دستگاه گوارش و 
آسم . بنا به علل ناشناخته ، جنین های مونث این خطر را 5/1 برابر افزایش می دهند.

·       عفونت با هلیکو باکتر پیلوری

فرضیه ای دال برارتباط استفراغ شدید و عفونت با هلیکوباکترپیلوری مطرح شده است اما شواهدی قطعی دراین زمنیه وجود ندارد. در حال حاضر ما زنان مبتلا به استفراغ شدید را از حیث عفونت معده آزمایش نکرده یا درمان نمی کنیم . قطعا مجموعه داروهای مورد نیاز برای ریشه کنی عفونت ، در اکثر زنان باعث استفراغ خواهد شد.

·       عوارض

استفراغ ممکن استطولانی ، مکرر و شدید باشد. سطح پلاسمایی روی افزایش یافته ، سطح مس کاهش یافته وسطح منیزیوم تغییری نمی کند . یافته های مقدماتی نشانگر آن هستند که یک سوم اززنان مبتلا به استفراغ شدید دارای ECG غیر طبیعی هستند و عوارض بالقوه کشنده به دنبال دهیدراتاسیون ،درجات متغیری از نارسایی حاد کلیه بروز می نماید.

عوارض بالقوه کشنده ناشی از استفراغ های مداوم عبارتند از : پارگی مالوری – ویس ، پارگی مری ، پنو موتوراکس و پنومومد یاستن.

در زنان مبتلا به استفراغ شدید حاملگی ، حداقل دو نوع کمبود ویتامین گزارش شده است . انسفالوپاتیورتیکه ( ناشی از کمبود ویتامین ) ناشایع نیست . شایع بودن عبارتند از : کوری ،تشنج و کما ( Selitsky   و همکاران ، 2006 ) .گزارش شده است که کمبود ویتامین k می تواند باعث کواگولوپاتی مادر و خونریزی داخل جمجمه ای  .

·       درمان

روش های مورداستفاده جهت کنترل تهوع و استفراغ اوایل بارداری موءید این مطلب است که تجویزخوراکی برخی داروهای ضد استفراغ یا استفاده از شیاف های رکتال به عنوان داروهای خطاول ، آثار سودمندی به همراه دارد . در صورت شکست این روش های ساده ، بایستی جهت اصلاح دهیدراتاسیون ، کتونمی ، کمبود الکترولیت ها و به هم خوردن تعادل اسید – باز ، از محلول هایکریستالوئید استفاده نمود. جهت پیشگیری از انسفالوپاتی ورنیکه ، تیامین ( mg100 )تجویز میگردد. در مواردی که استفراغ پس از دهیدراتاسیون پایدار مانده و درمان سرپایی باشکست مواجه می گردد ، توصیه می شود فرد بستری گردد. در این شرایط داروهای ضداستفراغ ( پرومتازین ، پروکلرپرازین و متوکلوپرامید ) به صورت تزریقی تجویز میشوند. شواهد اندکی دال بر کارایی گلوکوکورتیکوئیدها وجود دارد . دردو کارآزمایی کوچک مشخص شد که متیل پردنیزولون هیچ مزیتی بر دارونما ( placebo  ) ندارد اما میزان بستری مجدد در گروهی که تحت  درمان با استروئید قرار گرفته بودند به نحو قابل توجهی پایین تر بود.

تجویز پالس ای هیدروکورتیزون بر متوکلوپرامید ارجحیت داشته و باعث کاهش استفراغ و بستری مجدد میگردد. آنتاگوئیست های سروتونین ، موثرترین درمان جهت کنترل تهوع واستفراغ ناشی از شیمی درمانی هستند. با این حال طی یک کارآزمایی مشخص شد که اندانسترونارجحیتی بر پرومتازین ندارد. گزارشات موجود در زمینه استفاده ازانتاگونیست های سروتونین در دوران بارداری محدود هستند ، اما شواهدی دال برتراتوژن بودن این داروها در دست نیست.

در صورت استمراراستفراغ پس از بستری کردن فرد ، بایستی اقدامات مناسبی را جهت رد بیماری های زمینهای انجام داد. آندوسکوپی روند درمان را تغییر نمی دهد. از جمله بیماری های زمینهای که می توانند باعث استفراغ شوند ، می توان به موارد ذیل اشاره نمود : گاستروانتریت، کوله سیستیت ، پانکراتیت ، هپاتیت ، اولسرپپتیک و پیلونفریت .

به علاوهپرهاکلامپسی و کبد چرب را نیز بایستی پس از اواسط بارداری مد نظر قرار داد. هر چندتیروتوکسیکوز بالینی به عنوان یکی از علل استفراغ شدید مطرح شده است ، اما محتملتر است که افزایش غیر طبیعی سطح تیروکسین سرم ، معلول افزایش سطح hCG سرم باشد.

پس از درمان اکثربیمارات پاسخی مناسب نشان داده و می توان آن ها را با تجویز داروهای ضد استفراغمرخص نمود. در اکثر مطالعات آینده نگر نرخ بستری مجدد 25 تا 35 درصد گزارش شده است.

در مواردی که فاکتورهای اجتماعی و روانی نیز در ایجاد بیماری نقش دارند، افراد عموما حین بستریبه اندازه قابل توجهی بهبود می یابند ، اما ممکن است بیماری پس از ترخیص عودنماید. در این موارد ، کمک کردن در حل مشکلات روانی – اجتماعی می تواند مفید باشد.

·       حمایت تغذیه ای

در موارد معدودی که استفراغ مقاوم به درمان فرد می یابد ، تغذیه روده ای را بایستی مد نظر قرارداد.  طبق تجربه تنها تعداد بسیار معدودیاز زنان به تغذیه وریدی نیازمند می شوند. با بررسی 166 زن باردار مبتلا به استفراغشدید دریافتند که در 16 درصد از بیماران تعبیه راه وریدی جهت تغذیه ضرورت یافت .

عوارض این اقدامعبارت است از : سپسیس ( 25 درصد ) ، ترومبوز ( 1 مورد ) و اندوکاردیت عفونی ( 1مورد ).







نام
ایمیل
نظر
 

سیستم پرسش و پاسخ

برای ثبت و پیگیری سوالات خود میتوانید به لینک های زیر مراجعه فرمایید.

پیگیری سوال شما  ثبت سوال جدید مشاهده سوالات شایع
  
 

دکتر شهناز امینی

دکتر شهناز امینی جراح و متخصص زنان و زایمان و نازایی و لاپاراسکوپیست پیشرفته و جراحی ترمیمی و زیبایی زنان در سال 1372 در رشته جراحی زنان و زایمان از دانشگاه علوم پزشکی تهران با درجه عالی فارغ التحصیل گردید.

بیوگرافی کامل »
  
 
شنبه ۱۳:۰۰ تا ۱۹:۰۰
یکشنبه ۱۳:۰۰ تا ۱۹:۰۰
دوشنبه ۱۳:۰۰ تا ۱۹:۰۰
سه شنبه ۱۳:۰۰ تا ۱۹:۰۰
چهارشنبه ۱۳:۰۰ تا ۱۹:۰۰
نوبت دهی اینترنتی